چه صدائیست که پیچیده در این جنگل مرگ ؟
چه کسی تیشه بر این شاخه ی افتاده زمین می کوبد ؟
این تبر مال تو نیست؟
دستها آن تو نیست ؟
تو چه محکم و چه کاری و چه با عشق و علاقه
به من شاخه ی افتاده ی خشکیده تبر می کوبی
آی آرام بزن می شکند عمق سکوت
وای آرام بزن تا نکنم آه تو را
جمع کن هر چه شکستی دل من
هیزم خوبی شد
آتشی بردل من زن که ببینی
عشق هم می سوزد ! خوب هم می سوزد
شعر از:مهدی حعفری
+
نوشته شده در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 10:21 قبل از ظهر توسط الهه
|
